4.1 Miles: Το ελληνικό ντοκιμαντέρ που είναι υποψήφιο για Oscar

matziarakiΤο ντοκιμαντέρ 4.1 Miles («4,1 μίλια») της Δάφνης Ματζιαράκη, φοιτήτριας δημοσιογραφίας στο Λος Άντζελες, κέρδισε μία υποψηφιότητα στα φετινά Όσκαρ στην κατηγορία «Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους». Η νεαρή δημιουργός βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στα Όσκαρ, σε μια ακόμη πιο μεγάλη διάκριση, μ’ ένα φιλμ που σπάει καρδιές, που εστιάζει στο μεγαλύτερο ζήτημα των ημερών μας παγκοσμίως, αλλά και της χώρας μας, το προσφυγικό.

Η Ματζιαράκη ακολούθησε για τρεις εβδομάδες τον καπετάνιο του Λιμενικού Σώματος στη Λέσβο, τον Κυριάκο Παπαδόπουλο και το πλήρωμα του, και κατέγραψε τις αγωνιώδεις προσπάθειές τους να σώσουν τους πρόσφυγες στα 4,1 μίλια θάλασσας που χωρίζουν τη Λέσβο με την Τουρκία. «Πέρασα τρεις εβδομάδες πάνω στο σκάφος του Λιμενικού στη Λέσβο με καπετάνιο τον Κυριάκο Παπαδόπουλο. Έναν άνθρωπο που με έκανε να δω τη ζωή αλλιώς λόγω του κουράγιου, της δύναμης, του ήθους, της αφοσίωσης και της καλοσύνης του. Το αποτέλεσμα είναι το ντοκιμαντέρ μου, με τίτλο “4.1 Miles” στο οποίο ο Κυριάκος είναι ο κεντρικός ήρωας.

Η Ματζιαράκη σε συνέντευξή της στο παρελθόν είπε πως με το φιλμ ήθελε να δείξει μια διαφορετική πλευρά της ιστορίας από αυτή που καλύπτουν τα ΜΜΕ για την προσφυγική κρίση: «Ως Ελληνίδα σκηνοθέτης ένιωσα πως κάτι λείπει από την κάλυψη. Ήθελα να κάνω ένα φιλμ γιατί πιστεύω πως θα μπορούσε να συλλάβει τη δύναμη και την αποφασιστικότητα των αγνώστων ηρώων που δουλεύουν ακούραστα σε μια απίστευτη κατάσταση» Κατά την ίδια, η δημιουργία αυτού του ντοκιμαντέρ έφερε και ένα ηθικό και δεοντολογικό, όπως το χαρακτηρίζει, ζήτημα: «Ποια είναι η δουλειά η δική μου; Και πριν βρεθώ τη Λέσβο σκεφτόμουνα πώς θα ανταποκριθώ αν δω πάρα πολύ έντονα πράγματα, εάν κάποιος χρειαστεί τη βοήθεια μου, ποιος είναι ο δικός μου ρόλος. Πιστεύω πως το αποτέλεσμα είναι η ματιά ενός ανθρώπου, ο οποίος εμπλέκεται συναισθηματικά και φαίνεται αυτό πολύ έντονα στο ντοκιμαντέρ», τονίζει.
Στο ντοκιμαντέρ «φαίνεται ο πανικός και ένταση και αυτό είναι το πολύ άμεσο, φαίνεται πως σε πολλές περιπτώσεις δεν είχα άλλη επιλογή από το να αφήσω την κάμερα και να βοηθήσω. Πάντοτε υπήρχε ανάγκη για βοήθεια», καταλήγει η σκηνοθέτις. Το φιλμ δεν σου κρύβει απολύτως τίποτα. Δείχνει τις άσχημες στιγμές, το θάνατο που παραμονεύει συνεχώς, την απελπισία, αλλά και το μεγαλείο ψυχής των Ελλήνων λιμενικών. Η κίνηση της κάμερας είναι γρήγορη, δυναμική και μ΄ αυτόν τον τρόπο ζεις και νιώθεις ως άλλο μέλος του πληρώματος την οδυνηρή σκληρή πραγματικότητα, σε πρώτο πρόσωπο και χωρίς φίλτρα.

 

Μπορείς να το δεις ολόκληρο παρακάτω. Φιλοξενείται στην ιστοσελίδα των Νew York Times. https://nyti.ms/2cWw9Uk

 

Leave a Reply